تبلیغات
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد) - مطالب ابر لیبی
 
درباره وبلاگ


این وبلاگ متعلق به متخصصین و دانشجویان افغانستانی مقیم استان قم میباشد. هدف اصلی این وبلاگ، اطلاع رسانی هموطنان عزیز درباره مسائل آموزشی، فرهنگی، علمی، اجتماعی و... افغانستان (در وهله اول) و جهان (در مرحله بعد) میباشد. گاهی نیز حرفهای ناگفته دلمان را ثبت خواهیم کرد.
دوستانی که مایل به تبادل لینک با ما هستند ما را با عنوان (مدآد) لینک کنند و در قسمت نظرات عنوان وبلاگ خود را بگذارند تا لینک شوند.
در صورت تمایل به همکاری در وبلاگ با ما ارتباط برقرار نمایید.
ایمیل مدیر وبلاگ
ahmad.ahmadi0069@gmail.com

مدیر وبلاگ : احمد احمدی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد)
اتحاد، برادری، دیانت، ایثار، علم و تلاش رمز موفقیت و پیشرفت
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
جمعه 19 خرداد 1391 :: نویسنده : زهرا رضایی
کتاب در کشور مردان
این کتاب را یک نویسنده لیبیایی به نام «هشام مطر» نوشته است، کتاب از زبان کودکی ۹ ساله به نام «سلیمان» روایتگر دیکتاتوری دوره قدافی است. کتاب البته در سال ۲۰۰۶ و قبل از سقوط وی نوشته است و برنده جایزه من بوکر هم شده است.

هشام مطر در رمانش، در قالب ترسیم زندگی خانواده‌‌ای از طبقه متوسط و نیمه‌مرفه شهری، از سویی خشونت مردانه و قبیله‌ای حاکم بر کشور زادگاهش را به تصویر کشیده و از سوی دیگر خفقان سیاسی حاکم بر لیبی در دوران حکومت معمر قذافی را. به همین دلیل است که ترس و احساس ناامنی و همواره در خطر بودن در سراسر این رمان حضور دارد.

جالب است که پدر این نویسنده هم که در مأمور وزارات امور خارجه بود، یکی از ناپدیدشدگان دوره قدافی است و علیرغم سقوط او، هنوز هم مطر نتونسته نشانی از پدر بیابد.

«در کشور مردان» اخیرا، با ترجمه مهدی غبرایی توسط نیکونشر منتشر شده است. به همین مناسبت با مهدی غبرایی گفت‌وگویی کرده‌ام که می‌خوانید.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات، کتاب، 
برچسب ها : هشام مطر، لیبی، معمر قزافی، کتاب، در کشور مردان،


زنان در صف مقدم قیام‌هایی بوده‌اند که از تونس آغاز شد و دامنه آن به سرعت به مصر، لیبی، یمن و سوریه نیز گسترش یافت. زنان عرب در سال گذشته، طعم خوش نوید تغییر را چشیده‌ و به معنای نوینی از برابری رسیده‌اند؛ معنایی که سال‌ها توسط رژیم‌های مردسالار منطقه سرکوب شده بود، ولی اکنون از نظر بسیاری از فعالان زن این نوید در حال محو شدن است و حقوق زنان فعلا از اهمیت چندانی برخوردار نیست. در اولین انتخابات پارلمانی بعد از سقوط مبارک که اغلب آن را اولین حق‌ رای آزاد مردم مصر می‌دانند، زنان تنها 9 کرسی از 498 کرسی مجلس را به دست آوردند.

دالیا زیاده، وبلاگ‌نویس و فعال حقوق‌بشر مصری، مدت کوتاهی قبل از انتخابات یک نظرسنجی غیررسمی بین 1400 نفر از رای‌دهندگان در قاهره انجام داد که طی آن حتی یک نفر، چه مرد چه زن، تمایلی به رای دادن به یک کاندیدای زن برای انتخابات ریاست‌جمهوری نشان نداد. زنان مصری نگران شکاف فزاینده بین واقعیت مشارکت زنان در تظاهرات خیابانی و عدم‌حضور آنان در روندهای سیاسی هستند. برخی از فعالان زن سکولار از این موضوع بیم دارند که قدرت گرفتن احزاب اسلامگرا، با وجود اعتدال و میانه‌روی ظاهری، موجب محدود شدن فضای سیاسی آنان شود.

در مصر، زنان با برخورد خشونت‌باری از جانب شورای عالی نظامی روبه‌رو شده‌اند. فعالان حقوق‌بشر رفتار شورای نظامی با معترضان را در بهترین حالت نامناسب و در بدترین حالت توهین‌آمیز و پرخشونت توصیف می‌کنند. در ماه مارس گذشته، زمانی که نظامیان معترضان را از میدان التحریر، کانون طرفداران دموکراسی، با خشونت بیرون می‌کردند، 18 فعال زن بازداشت شدند که از میان آنها 17 نفر مجبور به انجام «آزمایش بکارت» شدند (نیروهای نظامی ادعا کرده‌اند که این آزمایش‌ها به منظور جلوگیری از اتهام احتمالی تجاوز به نظامیان انجام شده است).



ادامه مطلب


نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : بهار عربی، تونس، لیبی، حقوق زنان، زنان عرب،