تبلیغات
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد) - مطالب ادبیات
 
درباره وبلاگ


این وبلاگ متعلق به متخصصین و دانشجویان افغانستانی مقیم استان قم میباشد. هدف اصلی این وبلاگ، اطلاع رسانی هموطنان عزیز درباره مسائل آموزشی، فرهنگی، علمی، اجتماعی و... افغانستان (در وهله اول) و جهان (در مرحله بعد) میباشد. گاهی نیز حرفهای ناگفته دلمان را ثبت خواهیم کرد.
دوستانی که مایل به تبادل لینک با ما هستند ما را با عنوان (مدآد) لینک کنند و در قسمت نظرات عنوان وبلاگ خود را بگذارند تا لینک شوند.
در صورت تمایل به همکاری در وبلاگ با ما ارتباط برقرار نمایید.
ایمیل مدیر وبلاگ
ahmad.ahmadi0069@gmail.com

مدیر وبلاگ : احمد احمدی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد)
اتحاد، برادری، دیانت، ایثار، علم و تلاش رمز موفقیت و پیشرفت
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM

" تعریف خودم در دوره‌های مختف از زندگی متفاوت بوده، در طفلی، دخترک کتاب‌خوانی بودم که به داستان علاقه داشتم، در دوره نوجوانی به فکر نوشتن افتادم، و در دوران طالبان به دلیل محدودیت‌ها به حمیرای سرکش تبدیل شدم. در زمان تحصیل در ایران باز همان حمیرای درس خوان بودم. در هر دوره از زندگی‌ام تعریف متفاوت از خودم دارم، ‌اما در تمام این سال‌ها عاشق نوشتن بوده‌ام." صفحات کتاب زندگی حمیرا قادری حکایت‌هایی را با خود دارد؛ حکایت‌هایی که داستان چگونه نویسنده‌شدن، مشکل‌ها و هنجارهای اجتماعی زنان را در 33 صفحه‌ی زندگی به نمایش می‌گذارد.


در فصل‌های نخستین این کتاب داستان کودکی بیان می‌شود که روزگاری در عالم رویاهایش بر پشت ابرها پرواز می‌کند و ‌اندیشه پیلوت ‌شدن را در سر می‌پروراند. حمیرا قادری زمانی زیادی در دوران کودکی‌اش با همین خیال به سر می‌برد؛ رویایی که با شنیدن جمله "در سرزمین اسلامی ‌زن‌ها نمی‌تواند پیلوت شوند" برای ابد از ذهن او رخت بربست. پس از خشکیدن رویای پیلوت ‌شدن در سرزمین کودکی حمیرا؛ نویسنده‌شدن و نوشتن از درد زنان اجتماع در ذهن او جوانه زد. او قصه‌های کودکانه‌اش را از 8سالگی نوشت و پدرش نیز صبورانه قصه‌هایش را می‌خواند. حمیرا هر روز می‌نوشت، شرایط و اوضاع اجتماعی آن وقت گاهی مسیر او را از نوشتن به خواندن تغییر می‌داد، و زمانی وی به جای نویسنده بودن خواننده خیلی خوبی می‌شد.

قادری، در صنف نهم استعداد نویسنده‌شدن را دریافت. او پس از گذشت مدتی احساس کرد که چیزهای زیادی برای گفتن دارد، و به همین دلیل برای بار نخست از بیان احساساتش برای خودش شروع کرد و پس از چندی متوجه شد که حس قصه‌گویی در او شکل گرفته و می‌تواند بنویسد. دوران طالبان زمانی که خانم قادری در سن نوجوانی قرار داشت، اوج مطالعه و مسیر نویسنده‌شدن وی را شکل ‌داد. او در همین دوره فرصت کافی برای مطالعه داشت، ‌اما کمبود کتاب و عرف‌های اجتماعی به شدت او را از نعمت مطالعه محروم ‌ساخت.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات، افغانستان، کتاب، 
برچسب ها : حمیرا قادری، همیرا قادری، نویسنده جوان، افغانستان، ادبیات نوین، داستان،


پنجشنبه 23 شهریور 1391 :: نویسنده : زهرا رضایی
دختر وزیر، روایتی از یک نسل کشی

افغانستان سرزمین حکایت‌هاست، حکایت‌هایی که جبر تاریخ هیچ‌گاه مجال بروز به آن‌ها نداده و انگار دستی این خاطرات را در جمجمه انسان این سرزمین خفه کرده است. روزگاری‌ سپری شده و اکنون عقده‌های سرکوفته ناشی از این حکایت‌ها، ما را از هم دور می‌کند؛ بی‌ آنکه دور آتشی جمع شده و حکایتی کرده باشیم. "دختر وزیر" یکی از این حکایت‌هاست. کتابی نزدیک به سیصد صفحه، ریزه‌روایتی از یک نسل‌کشی.


حکایت کتاب و نویسنده
در اواخر سده نوزدهم دکتر لیلیاس همیلتون به افغانستان می‌آید. او پزشک دربار عبدالرحمن‌ خان است. آنگونه که از مقدمه نویسنده پیداست او برای ماموریت مشخصی به افغانستان فرستاده شده و ترجیح می‌دهد راز این ماموریت به دست فراموشی سپرده شود. دختر وزیر، چشم دیدهای نویسنده، از روزگار اقامتش در کابل است که به تشویق دوستان خود، آن را نوشته است. اما، گل‌حسین‌احمدی، مترجم، روایت جالب‌تری از سرنوشت این کتاب به دست می‌دهد. آقای احمدی در سال ۱۹۹۹ در حاشیۀ نشستی در ژاپن با یک استاد سویسی به نام پاول بخارر، ملاقات می‌کند. بخارر از وجود چنین کتابی در کتاب‌خانه شخصی‌اش خبر می‌دهد.

سه سال پس از آن، دختر وزیر به وسیله حاجی محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان و از نمایندگان مجلس، به کابل منتقل می‌شود و حدودا ده سال بعد، این کتاب ترجمه شده و از سوی انتشارات راه فردا منتشر می‌شود. به نظر می‌رسد که نویسنده سعی داشته متکی به چشم‌دیدها، خاطره‌ها و وقایع تاریخی آن روزگار، رمانی بنویسد. اما کتاب، رمان نشده است. بلکه چیزی معلق میان همه این‌ها به دست آمده است. ساختار، شخصیت‌‌سازی، صحنه‌پردازی‌ها در کتاب دختر وزیر، حتی به مقیاس رمان‌های درجه سوم کلاسیک، ناقص و ضعیف می‌نماید.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات، افغانستان، کتاب، 
برچسب ها : کتاب، دختر وزیر، تاریخ افغانستان، تاریخ شفاهی، تاریخ سده نوزده، مذهب، دین،


پنجشنبه 2 شهریور 1391 :: نویسنده : زهرا رضایی
سرمایه داری در نزدیکی مسجد قلعه فتح الله کابل رستورانی ساخت که در آن موسیقی و رقص بود و برای مشتریان مشروب هم سرو می شد. ملای مسجد هر روز در پایان موعظه دعا می کرد تا خدا صاحب رستوران را به قهر و غضب خود گرفتار کند و بلای آسمانی بر این رستوران نازل! یک ماه از فعالیت رستوران نگذشته بود که رعد و برق و توفان شدید شد و رستوران به خاکستر تبدیل گردید.

ملا روز بعد با غرور و افتخار نخست حمد خدا را به جا آورد و بعد خراب شدن آن خانه فساد را به مردم تبریک گفت و اضافه کرد: اگر مومن از ته دل از خداوند چیزی بخواهد، از درگاه خدا ناامید نمی شود. اما خوشحالی مومنان و ملای مسجد دیری نپایید. صاحب رستوران به محکمه شکایت برد و از ملای مسجد خسارت خواست! ملا و مومنان چنین ادعایی را نپذیرفتند!

قاضی دو طرف را به محکمه خواست و بعد از این که سخنان دو جانب دعوا را شنید، گلویی صاف کرد و گفت: نمی دانم چه بگویم سخن هر دو را شنیدم؟!

یک سو ملا و مومنانی هستند که به تاثیر دعا و ثنا ایمان ندارند!
و سوی دیگر مرد شراب فروشی که به تاثیر دعا ایمان دارد...!


اثر "پائولو کوئیلو"




نوع مطلب : ادبیات، کتاب، 
برچسب ها : پائولو کوئیلو، داستان کوتاه، ملا و شراب فروش،


دوشنبه 23 مرداد 1391 :: نویسنده : احمد احمدی
به قربان لب دروازه مشم(meshom)

                       وا وا دلبر صبا مزار مرم(merom)

                                      جان دلبر دیدن یار مرم

                                                      صدایت میشنوم ایستاد مشم

                                                                                     وا وا دلبرصبا مزار مرم

                                                                                                     جان دلبردیدن یار مرم

صدایت مشنوم ازدورونزدیك

                       وا وادلبر صبا مزار مرم

                                     جان دلبر دیدن یارمرم

                                               مثال غنچه ی گل تازه مشم

                                                                وا وادلبرصبا مزار مرم

                                                                           جان دلبر دیدن یارمرم

وا وا لیلی صبا مزار مرم

                  جان لیلی دیدن یار مرم

                             قسم خوردم به دیدارعزیزت

                                                 واوادلبر صبا مزار مرم

                                                             جان دلبردیدن یار مرم

به اون چشمای سیای سورمه رزه

                                      واوا دلبر صبا مزار مرم

                                                      جان دلبر دیدن یارمرم

                                                                      سرازسودای عشقت برندارم

                                                                                            واوا دلبر صبا مزار مرم

                                                                                                              جان دلبر دیدن یار میرم

كه تاخونم به دامانت بیرزه

                          واوا دلبر صبامزار مرم

                                            جان دلبر دیدن یار مرم

                                                               واوا لیلی صبامزارمرم  

                                                                              جان لیلی دیدن یار مرم

سركوی بلند فریاد كردم

                            واوا دلبرصبا مزار مرم

                                                  جان دلبر دیدن یار مرم

                                                                     علی شیرخدارایادكردم

                                                                                       واوادلبر صبا مزار مرم

                                                                                                        جان دلبر دیدن یار مرم

علی شیرخدا یا شاه مردان

                                واوادلبر صبامزار مرم

                                                       جان دلبردیدن یار مرم

                                                                         دل ناشادمارا شادگردان

                                                                                             واوادلبرصبا مزار مرم

                                                                                                                جان دلبر دیدن یار مرم

واوا لیلی صبا مزار مرم

                     جان لیلی دیدن یار مرم

                                       واوا لیلی صبا مزارمرم

                                                        جان لیلی دیدن یارمرم

پرنیان مهتاب


 




نوع مطلب : ادبیات، افغانستان، عمومی، 
برچسب ها : شعر افغانی، ادبیات افغانستان، افغانستان،


شنبه 14 مرداد 1391 :: نویسنده : احمد احمدی
بس‌که جفا ز خار و گُل دید دل رمیده‌ام       هم‌چو نسیم از این چمن پای برون کشیده‌ام


شمعِ طَرَب ز بخت ما آتشِ خانه‌سوز شد       گشت بلای جان من عشقِ به جان خریده‌ام


حاصلِ دور زندگی صحبت آشنا بُوَد       تا تو ز من بُریده‌ای من ز جهان بریده‌ام


تا به کنار من بودی، بود به‌جا قرار دل       رفتی و رفت راحت از خاطرِ آرمیده‌ام


تا تو مراد من دَهی کشته مرا فراق تو       تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده‌ام


چون به بهار سر کند لاله ز خاک من برون       ای گُل تازه یاد کن از دل داغ دیده‌ام


یا ز ره وفا بیا یا ز دل رهی برو       سوخت در انتظار تو جان به لب رسیده‌ام

رهی معیری





نوع مطلب : ادبیات، عمومی، 
برچسب ها : شعر، رهی معیری،


کتاب دختران رودخانه هیرمند اثر شاعر حفیط الله شریعتی

خانه ادبیات افغانستان در تهران با همکاری مرکز آفرینش های ادبی حوزه‌ هنری در سی ونهمین نشست نقد و بررسی ادبیات افغانستان، مجموعه شعر "دختران رودخانه هیرمند" را با حضور اسماعیل امینی (شاعر، استاد دانشگاه و منتقد ایرانی) و سید ضیا قاسمی (شاعر و فیلم‌ساز افغانستانی) مورد نقد و بررسی قرار داد. مجموعه شعر "دختران رود خانه هیرمند" آخرین سروده داکتر حفیظ الله شریعتی (سحر) است که توسط انتشارات تاک و خانه ادبیات افغانستان به چاپ رسیده است.


در ابتدای این نشست، اسماعیل امینی شاعر و منتقد ایرانی، به بیان از فواید نقد شعر پرداخته گفت که برخی دوستان با این تصور به سراغ نقد می‌روند تا کشف کنند که شاعر مطابق میل روز و پسند عامه شعر گفته‌ است یا خیر؟ " انگار ما از پیش تعیین کرده‌ایم که اگر شعر شکل خاصی نباشد شعر خوب نیست. این شیوه قدمایی است و مناسب روزگار ما نیست که باب تجربه در آن بسیار باز است." به گفته امینی، اکثر شاعران افغانستانی در ایران، شاعران تفننی نیستند، از ناگزیری شاعر اند. شاعرانی که شعر را تفننی در کنار سایر فعالیت‌های خود نمی‌دانند و ناگزیر از شاعری هستند. از این رو کارهای شان خواندنی است.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات، افغانستان، 
برچسب ها : دختران رودخانه هیرمند، کتاب، شعر، افغانستان،


پنجشنبه 1 تیر 1391 :: نویسنده : زهرا رضایی
اگر اهل کتاب و کتابخوابی بوده باشید حتما چند سال پیش رو به خوبی به خاطر دارید که در ویترین همه کتابفروشهای معتبر در سراسر ایران کتابی توجه همه افغان ها رو جلب میکرد به نام "انجیرهای سرخ مزار" و اکنون:
مجموعه داستان کوتاه "انجیرهای سرخ مزار" نوشته محمدحسین محمدی داستان نویس صاحب نام کشور به زبان فرانسه ترجمه و در پاریس منتشر شد. "انجیرهای سرخ مزار" دومین مجموعه داستان کوتاه محمدحسین محمدی است که در سال 1383 در ایران توسط نشر چشمه منتشر شده و مورد استقبال مخاطبان ایرانی قرار گرفت. این مجموعه،  شامل ۱۴ داستان کوتاه است که محور تمامی آنها جنگ‌ های داخلی افغانستان و انسان‏ های متاثر از جنگ است. شماری از داستان های این مجموعه، در مسابقات داستان نویسی ایران نیز صاحب جوایزی شده است.


از جمله داستان های این مجموعه داستان مردگان (مرده هایی که شاهد کشف جنازه خودشان هستند) برنده جایزه اول چهارمین کنگره شعر و قصه جوان ایران و برنده جایزه اول و تندیس نخستین جایزه ادبی اصفهان و جایزه سوم ادبی بهرام صادقی شده است. "عبدل بیتل آمده بود اینجا بمیرد" نیز برنده جایزه اول پنجمین جشنواره سراسری دانشجویان ایران شد. بچه ها بیدار نشوند، الله الله (روایت پسرکی که با پا های شل در امام زاده گدایی می کند) فاتیا (روایت دیگر گونه‏ های از حواشی جنگ) و ما را هم می کشند نیز از دیگر داستان های مطرح مجموعه انجیرهای سرخ مزار است.
کنچنی (روایت تلخ از حواشی جنگ، فقر و نداری که منجر به انحراف زنی می شود) و انجیرهای سرخ مزار (قصه‏ دخترکی که در روز بمباران مزار شریف می‏خواهد انجیری را برای مادر کلانش ببرد) از بهترین داستان های محمد حسین محمدی در مجموعه انجیرهای سرخ مزار به شمار می رود.

محمد حسین محمدی در این کتاب، قصه‌ آدم‌های جنگ زده‌ای را از دریچه جدیدی روایت کرده است. تحلیل گران مسایل ادبی، داستان های محمدی را "روایت جدیدی از زخم خوردن ها و زخم زدن ها، حیرانی و سرگشتگی که در برخی موارد نمی‏دانند برای چه چیزی به تفنگ پناه آورده" خوانده اند. انجیرهای سرخ مزار، همزمان با انتشار خود در ایران چندین جایزه ادبی را برای محمدی به ارمغان آورده است. این کتاب در افغانستان نیز موفق به دریافت جایزه صلح شده است.

محمدحسین محمدی متولد سال ۱۳۵۴ در شهر مزارشریف بوده و در حال حاضر ساکن کابل است. از دیگر آثار داستانی او می توان به "پروانه‏ ها و چادر های سفید"،" تو هیچ گپ نزن"، "از یاد رفتن" و "ناشاد" اشاره کرد.

محمد جانان -  تهران
خبرگزاری بخدی




نوع مطلب : ادبیات، افغانستان، کتاب، 
برچسب ها : انجیرهای سرخ مزار، کتاب، محمد حسین محمدی،


جمعه 19 خرداد 1391 :: نویسنده : زهرا رضایی
کتاب در کشور مردان
این کتاب را یک نویسنده لیبیایی به نام «هشام مطر» نوشته است، کتاب از زبان کودکی ۹ ساله به نام «سلیمان» روایتگر دیکتاتوری دوره قدافی است. کتاب البته در سال ۲۰۰۶ و قبل از سقوط وی نوشته است و برنده جایزه من بوکر هم شده است.

هشام مطر در رمانش، در قالب ترسیم زندگی خانواده‌‌ای از طبقه متوسط و نیمه‌مرفه شهری، از سویی خشونت مردانه و قبیله‌ای حاکم بر کشور زادگاهش را به تصویر کشیده و از سوی دیگر خفقان سیاسی حاکم بر لیبی در دوران حکومت معمر قذافی را. به همین دلیل است که ترس و احساس ناامنی و همواره در خطر بودن در سراسر این رمان حضور دارد.

جالب است که پدر این نویسنده هم که در مأمور وزارات امور خارجه بود، یکی از ناپدیدشدگان دوره قدافی است و علیرغم سقوط او، هنوز هم مطر نتونسته نشانی از پدر بیابد.

«در کشور مردان» اخیرا، با ترجمه مهدی غبرایی توسط نیکونشر منتشر شده است. به همین مناسبت با مهدی غبرایی گفت‌وگویی کرده‌ام که می‌خوانید.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات، کتاب، 
برچسب ها : هشام مطر، لیبی، معمر قزافی، کتاب، در کشور مردان،


سه شنبه 16 خرداد 1391 :: نویسنده : زهرا رضایی
دشنه‌ات را از تنم بیرون بکش
بگذار زنده باشم
عطرِ تنت را از پوستم بکن
بگذار زندگی کنم...
بگذار راه‌هایی بی‌تو را بروم
... صندلی‌های بی‌تو را بنشینم
قهوه‌خانه‌هایی که تو را به یاد ندارند
و تو در حافظه‌شان نیستی...
بگذار زندگی کنم...

نزار قبانی




نوع مطلب : هنر، ادبیات، 
برچسب ها : شعر، نزار قبانی،


پیکر استاد خلیل الله خلیلی، شاعر و سخن سرای معروف افغانستان دیروز (سه شنبه) در یک مراسم ویژه در شهر کابل، دوباره به خاک سپرده شد. در این مراسم شماری از شخصیت های سیاسی، مقام های عالی رتبه دولتی، رئیس و شماری از اعضای ولسی جرگه شرکت داشتند. پیکر استاد خلیلی به تازگی و در یک اقدام بی نظیر پنجشنبه هفته گذشته، توسط یک شهروند افغانستان، از شهر پشاور پاکستان بدون اطلاع قبلی به کابل انتقال داده شد.

به دنبال رسیدن این خبر به ارگ ریاست جمهوری، حامد کرزی، از انتقال پیکر استاد خلیلی به کشور استقبال کرده و دستور داد تا کمیسیون آمادگی برای دفن مجدد پیکر استاد خلیلی تشکیل شود. در این کمیسیون وزیر اطلاعات و فرهنگ، وزیر معارف و شماری از اعضای اکادمی علوم، عضویت داشتند. پیکر استاد خلیلی، بنا به دستور رئیس جمهور کرزی در محوطه پوهنتون کابل در جوار مقبره سید جمال الدین افغانی، برای دومین بار به خاک سپرده شد. سید مقدوم رهین وزیر اطلاعات و فرهنگ در مراسم، دفن مجدد پیکر استاد خلیلی، از او به عنوان ترانه سرای درد و اندوه ملت افغانستان یاد کرد. آقای رهین گفت که استاد خلیل الله خلیلی، شاعر و اسطوره ای بود که از غرور و افتخارات ملی افغانستان دفاع کرد و ماندگار شد.

در این مراسم وزیر اطلاعات اعلام کرد که شنبه هفته آینده، به مناسبت بیست و پنجمین سالروز وفات استاد خلیلی و به پاس انتقال پیکر این شاعر به کابل، ، نشست علمی – فرهنگی از سوی این وزارت برگزار می شود. آقای رهین، از تمامی روشنفکران و نویسندگان کشور خواست تا در این مراسم شرکت کنند.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات، افغانستان، 
برچسب ها : خلیل الله خلیلی، شاعر بلند اوازه، افغانستان،




( کل صفحات : 7 )    1   2   3   4   5   6   7