تبلیغات
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد) - مطالب موسیقی
 
درباره وبلاگ


این وبلاگ متعلق به متخصصین و دانشجویان افغانستانی مقیم استان قم میباشد. هدف اصلی این وبلاگ، اطلاع رسانی هموطنان عزیز درباره مسائل آموزشی، فرهنگی، علمی، اجتماعی و... افغانستان (در وهله اول) و جهان (در مرحله بعد) میباشد. گاهی نیز حرفهای ناگفته دلمان را ثبت خواهیم کرد.
دوستانی که مایل به تبادل لینک با ما هستند ما را با عنوان (مدآد) لینک کنند و در قسمت نظرات عنوان وبلاگ خود را بگذارند تا لینک شوند.
در صورت تمایل به همکاری در وبلاگ با ما ارتباط برقرار نمایید.
ایمیل مدیر وبلاگ
ahmad.ahmadi0069@gmail.com

مدیر وبلاگ : احمد احمدی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد)
اتحاد، برادری، دیانت، ایثار، علم و تلاش رمز موفقیت و پیشرفت
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سزاریا اوورا، خواننده در سن ۷۰ سالگی درگذشت

سزاریا اوورا، خواننده اهل کشور کوچک کیپ ورده، روز شنبه ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ در سن ۷۰ سالگی در زادگاهش درگذشت. خانم اوورا را "دیوای پابرهنه" نیز می خواندند چون معمولا بدون کفش روی صحنه حاضر می شد. این خواننده که چند ماه پیش به دلیل بیماری اعلام بازنشستگی کرد، فعالیت موسیقیایی خود را با خواندن در شهر میندلو در جزیره کیپ ورده در غرب آفریقا آغاز کرد. اوورا تا سال ۱۹۸۸ هیچ اثری از خود ضبط نکرد، و در سال ۲۰۰۴ برنده جایزه گرمی شد. صدای او بسیار بم بود و معمولا با صدای بیلی هالیدی، خواننده بلوز، مقایسه می شد.

آلبوم چهارم او با عنوان "خانم پرفومادور" در سال ۱۹۹۲ زندگی حرفه ای او را زیر و رو کرد و بیش از ۳۰۰ هزار نسخه در سراسر جهان به فروش رفت. اوورا در کل ۱۰ آلبوم منتشر کرد. اوورا علاقه زیادی به الکل و سیگار داشت، و به تدریج وضعیت جسمی اش بدتر شد. او در سال ۲۰۰۸ و در میانه تور استرالیایش سکته قبلی کرد. اوورا یکی از بزرگترین نمایندگان موزیک مورنا در جهان است. مورنا شکلی از موسیقی بلوز است که موسیقی ملی کیپ ورده به حساب می آید.

کیپ ورده قبلا مستعمره پرتغال بوده و در سال ۱۹۷۵ مستقل شده است. این موسیقی میراثی است از تاریخ این کشور، از بردگی گرفته تا دورافتادگی اش در اقیانوس اطلس، صدها کیلومتر دور از ساحل. به دلیل مرگ اوورا، دو روز عزای عمومی در کشور کوچک کیپ ورده اعلام شده است.




نوع مطلب : هنر، موسیقی، 
برچسب ها : سزاریا اوورا، موسیقی بومی، افریقا، موسیقی بلوز، جاز، کیپ ورده،


دوشنبه 23 آبان 1390 :: نویسنده : زهرا رضایی
از هرات تا هامبورگ

امیر محمد فرزند دوست داشتنی پدر بود. از بس سخی و جوانمرد و گشاده دست بود همه او را غازی جان می گفتند. دو کار دوست داشتنی او که بیشتر اوقات خود را با آن می گذشتاند، رفتن به مسجد و نشستن کنار جوی آب و نان دادن ماهی ها بود. پدر امیر محمد، ولی محمد از جمله خوانین و زمینداران هرات به حساب می رفت و سیزده سال خزانه دار میمنه بود. ولی محمد لقب خوانین سوار داشت که در صورت ضرورت با چهل سوار به خدمت پادشاه حاضر می شد.

امیر محمد حدود چهل و پنج ساله بود که با دختر کاکای خود، گوهرتاج، پیوند زندگی مشترک بست. حاصل این پیوند یک پسر بود که در سال 1318 خورشیدی در قریۀ "ترکان سفلی" در ولسوالی انجیل ولایت هرات چشم به جهان گشود. کودک را عبدالوهاب نام کردند. عبدالوهاب هنوز نه ماهه بود که کولرا در هرات بروز کرد و پدر را پس از سه روز افتادن در بستر بیماری، برای همیشه از او جدا ساخت. آن روز با پدر، هشتاد جنازۀ دیگر را به آغوش خاک گذاشته بودند.

پنج شش سالی که از مرگ پدر گذشت، مادر را به پسر مامایش دادند. پدر اندر که عبدالوهاب او را کاکا صدا می زد، در ولسوالی کُشک ولایت بادغیس منشی بود. چند صباحی را عبدالوهاب در بادغیس به سر برد و پس از آن که دوباره به هرات آمد، مسوولیت او را به کاکایش سپردند. خانم کاکا، خالۀ او بود.

در شهر هرات عبدالوهاب شامل مکتب شد و تا صنف هشتم را در لیسۀ سلطان غیاث الدین غوری به درس خواندن ادامه داد. از همین جا، همان گونه که خود همیشه می گوید، اولین مهاجرتش آغاز شد. در سال 1334 خورشیدی از شهر خواجه عبدالله انصاری افتاد به دامان آسمایی و شیردروازه. صنف هشتم و نهم را در کابل در مکتب ابن سینا خواند و پس از آن که در امتحان هیأت امریکایی کامیاب شد، شامل مکتب تخنیک ثانوی گردید.


ادامه مطلب


نوع مطلب : موسیقی، افغانستان، 
برچسب ها : عبدالوهاب مددی، مددی، موسیقی، افغانستان،


سه شنبه 17 آبان 1390 :: نویسنده : احمد احمدی
در سایت جف بریجز‌ (هنرپیشه مشهور هالیوود) که سال ۲۰۰۹ برای بازی در  فیلم Crazy Heart برنده اسکار شد، حکایتی جالب نقل شده است، که با هم می‌خوانیم:

یکی از صبح‌های سرد ماه ژانویه در سال ۲۰۰۷، مردی در متروی واشنگتن، ویولن می نواخت. او به مدت ۴۵ دقیقه، ۶ قطعه از باخ را نواخت.

در این مدت، تقریبا دو هزار نفر وارد ایستگاه شدند، بیشتر آنها سر کارشان می‌رفتند. بعد از سه دقیقه یک مرد میانسال، متوجه نواخته شدن موسیقی شد. او سرعت حرکتش را کم کرد و چند ثانیه ایستاد، سپس عجله کرد تا دیرش نشود.



ادامه مطلب


نوع مطلب : موسیقی، 
برچسب ها : زیبایی، موسیقی،




( کل صفحات : 2 )    1   2