تبلیغات
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد) - تیمار زخم‌های جنگ در افغانستان با مرهم موسیقی
 
درباره وبلاگ


این وبلاگ متعلق به متخصصین و دانشجویان افغانستانی مقیم استان قم میباشد. هدف اصلی این وبلاگ، اطلاع رسانی هموطنان عزیز درباره مسائل آموزشی، فرهنگی، علمی، اجتماعی و... افغانستان (در وهله اول) و جهان (در مرحله بعد) میباشد. گاهی نیز حرفهای ناگفته دلمان را ثبت خواهیم کرد.
دوستانی که مایل به تبادل لینک با ما هستند ما را با عنوان (مدآد) لینک کنند و در قسمت نظرات عنوان وبلاگ خود را بگذارند تا لینک شوند.
در صورت تمایل به همکاری در وبلاگ با ما ارتباط برقرار نمایید.
ایمیل مدیر وبلاگ
ahmad.ahmadi0069@gmail.com

مدیر وبلاگ : احمد احمدی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد)
اتحاد، برادری، دیانت، ایثار، علم و تلاش رمز موفقیت و پیشرفت
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
شاید از دید بسیاری، به‌ویژه در غرب، موسیقی در افغانستان معنایی جز «صدای سکوت» نداشته باشد. حاصل برخورد رژیم بنیادگرای اسلامی طالبان با موسیقی‌دانان، خردشدن ترکه بر گرده اهالی موسیقی بود و سازهایی شکسته و صفحه‌هایی که در محضر عام سوزانده می‌شد. فرود بژان از سرویس بخش افغانستان رادیو اروپای آزاد / رادیو آزادی، در گزارشی درباره پاگرفتن مجدد موسیقی در افغانستان نوشته است که چکیده این گزارش را در ادامه می‌خوانید:

به محض سقوط طالبان در اواخر سال ۲۰۰۱، موسیقی‌دان‌ها از داخل و خارج افغانستان برای احیای صدای خاموش این هنر در کشورشان به پا خاستند. احمد سرمست یکی از این افراد است، او که موسیقی‌شناس حرفه‌ای است پس از تغییر اوضاع در افغانستان برای تاسیس یک آموزشگاه عالی موسیقی در‌‌ همان مکانی که در کودکی موسیقی را فراگرفته بود، به کشورش بازگشت.

آقای سرمست می‌گوید: «احیا و اشاعه آموزش موسیقی بخشی از اعاده حق موسیقایی افغان‌هاست.» این موسیقی‌دان در ادامه می‌افزاید: «هر فرد افغان باید این توانایی را داشته باشد که به موسیقی گوش فرادهد، آن را بیاموزد و اجرا کند و خود را به کمک موسیقی ابراز کند.» تنها دو سال پس از تاسیس موسسه ملی موسیقی افغانستان در کابل، این مجموعه هم‌اکنون حدود ۱۵۰ هنرجو را آموزش می‌دهد و آنها را از درس نت اول به جایگاه موسیقی دانانی باتجربه می‌رساند.

مواد درسی آموزشگاه عالی موسیقی کابل شامل ریاضی، علوم، ادبیات و دیگر عناوین می‌شود و باقی‌مانده زمان آموزش به موسیقی اختصاص دارد. هنرجویان می‌توانند از بین گرایش‌های موسیقی کلاسیک غربی یا موسیقی سنتی افغانستان یکی را انتخاب کنند.

در این میان تلاش شده است که نمایندگان تمامی طبقه‌های اجتماعی در میان هنرجویان این آموزشگاه گنجانده شوند. کودکان خیابانی سابق، کودکان بی‌سرپرست و دختران – که در جامعه مردسالار و محافظه‌کار افغانستان با مشکلات و محدودیت‌های بسیاری مواجه هستند – نیمی از جمعیت هنرجویان را تشکیل می‌دهند.

احمد سرمست که ۴۹ سال دارد می‌گوید: «جنگ داخلی و سیاست‌های سرکوب‌گرانه علیه موسیقی در دوران طالبان تاثیری ماندگار بر رفتار مردم با موسیقی و موسیقیدانان برجای گذاشته است – حتی امروز هم بعضی موسیقیدانان افغان با تحقیر و حتی بدرفتاری مواجه هستند.»

با این همه، سرمست تاکید می‌کند که موسیقی دانان افغان با خوش‌بینی به آینده نگاه می‌کنند و نسبت به نقش مهمی که می‌توانند در این روند ایفا کنند آگاهی کامل دارند. وی در ‌‌نهایت می‌گوید: «موسیقی می‌تواند به میزان زیادی در روند بازپروری و درمان یک ملت موثر باشد، ملتی که سی سال زیر فشار جنگ به سر برد و به سختی زخم برداشت.»

روزنامه 8صبح




نوع مطلب : افغانستان، موسیقی، 
برچسب ها : موسیقی افغانستان، بعد از جنگ، آموزش،