تبلیغات
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد) - یونسکو نامِ سیدجمال‌الدین افغانی را در لیست مفاخر و مشاهیر افغانستان ثبت کرد.
 
درباره وبلاگ


این وبلاگ متعلق به متخصصین و دانشجویان افغانستانی مقیم استان قم میباشد. هدف اصلی این وبلاگ، اطلاع رسانی هموطنان عزیز درباره مسائل آموزشی، فرهنگی، علمی، اجتماعی و... افغانستان (در وهله اول) و جهان (در مرحله بعد) میباشد. گاهی نیز حرفهای ناگفته دلمان را ثبت خواهیم کرد.
دوستانی که مایل به تبادل لینک با ما هستند ما را با عنوان (مدآد) لینک کنند و در قسمت نظرات عنوان وبلاگ خود را بگذارند تا لینک شوند.
در صورت تمایل به همکاری در وبلاگ با ما ارتباط برقرار نمایید.
ایمیل مدیر وبلاگ
ahmad.ahmadi0069@gmail.com

مدیر وبلاگ : احمد احمدی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
متخصصان ودانشجویان افغانستانی دانشگاه آزاد (مدآد)
اتحاد، برادری، دیانت، ایثار، علم و تلاش رمز موفقیت و پیشرفت
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
حافظ شیرازی از افغانستان است! باور نمی‌کنید؟! خنده‌دار است؟! خُب، حق دارید باور نکنید و خنده هم بکنید، چون ما در افغانستان جایی به نام شیراز نداریم؛ اگر ادعا بکنیم که شیراز داریم، «رکُن‌آباد» و « مصلّا» را از کجا بیاوریم، که حافظ در این بیت از آن‌ها یاد می‌کند:

بده ساقی میِ باقی، که در جنت نخواهی یافت
کنارِ آبِ «رُکن‌آباد» و گل‌گشت «مصلا» را

با این حال، دعویِ من باطل شد! البته صدها دلیل دیگر نیز وجود دارد که شیراز در جغرافیای امروز افغانستان نه، بلکه در ایران امروزی است. پس: حافظ، سعدی، ملاصدرا و بزرگان دیگر شیراز (که من خود از مریدان ایشانم) ایرانی هستند نه افغانستانی!

چرا این‌ها را نوشتم؟ به این خاطر که: دیروز رسانه‌ها خبری را منتشر کردند که شماری از پژوهش‌گران ایرانی، بر یونسکو اعتراض کرده اند که چرا نامِ سیدجمال‌الدین افغانی را در لیست مفاخر و مشاهیر ایران درج نکرده اند!

همزادِ ایرانیِ من!
ما در استانِ بدخشانِ افغانستان، قریه‌ای کوچکی داریم به نام «مشهد»، اگر ما بیاییم همه دار و ندار مشهد را از مشهدِ بدخشانِ مان بدانیم و ادعا بکنیم که: آرام‌گاهِ عطار نیشابوری، حکیم عمر خیام، فردوسی، لقمان حکیم، بارگاهِ امام رضا و... در مشهدِ بدخشانِ افغانستان است، خوشِ تان خواهد آمد؟؟؟
می‌خواهید یک سر و صدا راه بی‌اندازیم و بگوییم بارگاه امام رضا در مشهدِ افغانستان است، یک منار و منبری بسازیم برایِ خودِمان که همۀ زائرین از این پس بیایند این‌جا و منبع درآمدی باشد برای ما؟! خنده دار است نه؟ دقیقاً مثل ادعای شما!

پژوهشگرِ شورشگرِ عزیز!
می‌پذیرم این را که مهم نیست کی از کجا است، مهم این است که کدامِ ما چقدر از اندیشه‌های این بزرگان بهره برده ایم. می‌پذیرم که ایران خیلی بیشتر از افغانستان و تاجیکستان رویِ زبان پارسی کار کرده است و دستِ شما در پژوهش‌های ادبی در قلمرو زبانِ پارسی خیلی بالاتر از ماست. خُب باید هم همین‌طور باشد.

اولاً: ما سال‌های دور و دراز در میان آتش جنگ می‌سوختیم/می‌سوزیم، انتظار هم نمی‌رود در چنین شرایطی بیشتر از شما، مولانا شناس و حافظ شناس و... به جامعه تحویل می‌دادیم.
ثانیاً: زبان پارسی زبان مسلط در ایران است. اگر نفوس ایران را 75 ملیون نفر حساب بکنیم که زبانِ مادری 65 درصدشان پارسی باشد، شمار پارسی‌گویان در ایران می‌رسد به مرز 50 ملیون نفر! در حالی‌که رقم فارسی‌زبانان افغانستان به علاوۀ تاجیکستان 25 ملیون نفر هم نمی‌شود!
ثالثاً: زبان پارسی در افغانستان و نیز در تاجیکستان -به دلایلِ سیاسی- مهجور واقع شده است در حالی که در ایران هرگز این گونه نبوده است! پس بپذیرید که این زبان حق بیشتری بر شما دارد و باید بیشتر از این‌ها تلاش می‌کردید.

برادر من!
درسته که بیش از 90 درصد وب‌سایت‌ها و تاربرگ‌های فارسی در انترنت را شما در اختیار دارید؛ راحت می‌آیید در گوگل و ویکی‌پدیا و وب‌سایت‌هایِ همایونیِ تان، هر کسی را که متعلق به زبان پارسی بود، ایرانی می‌خوانید. این بی‌انصافی نیست واقعاً؟! حتا شما مولانایی را ایرانی می‌گویید که خود گفته است:

بلخی ام من، بلخی ام من، بلخی ام
شور دارد عالمی از تلخی ام

همین‌طور بوعلی‌سینای بلخی، دقیقی بلخی، ناصرخُسرو بلخی، سنایی غزنوی، خواجه عبدالله انصاری، جامی و ده‌ها اندیشمند دیگر افغانستانی را، دل تان نمی‌آید افغانستانی بگویید؟ حالا، ما را در میان شعله‌های جنگ دیدید و گشتید و نام یک قریه در همدان اسدآباد بود، گفتید بیاییم از فرصت استفاده بکنیم و سیدجمال‌الدین افغانی را از اسدآبادِ همدان ایران بسازیم؛ با دلایلِ ضعیف همین ادّعا را کردید و امروز هم هی با کمال پُررویی پافشاری می‌کنید! خجالت نمی‌کشید؟!

آقا!
شما خوب بگردید شاید بلخ، غزنی و هرات هم در همدان داشته باشید! اگر نداشتید هم نام‌گذاری کنید جایی را تا همه‌چی به شما برگردد!

برادر پژوهشگر!
اگر خیلی می‌خواهید یک «فیروز قندزی» داریم، پیشکشِ تان؛ بفرمایید ببرینش و ادعا بکنین که «فیروز قزوینی» بوده در اصل؛ ما هم برای این که ساکت شوید، دفاع نمی‌کنیم. ببرین خدا برای شما خوب کند. اما به سویچ‌های بالا دست نزنید لطفاً!

اللهم! عجل لولیك الفرج؛ تا کی منتظر باشیم بیخی بی‌عدالتی زیاد شده گمشکو!

برای بیداریِ وجدان‌های خفته، بلند صلوات!

برگرفته از
صفحه فیس بوک ارشاد هنریار




نوع مطلب : افغانستان، 
برچسب ها : سیدجمال‌الدین افغانی، یونسکو، لیست مفاخر و مشاهیر افغانستان،